زنگ سوم : انتخاب و مصرف گریس

زنگ سوم : انتخاب و مصرف گریس

زنگ سوم : انتخاب و مصرف گریس

زنگ سوم : انتخاب و مصرف گریس

شرکت نفت بهران به عنوان بزرگترین تولیدکننده روغنهای روانکار صنعتی در ایران،افتخار دارد که در راستای اهداف خود کفائی کشور با سیاستی پویا همگام با آخرین تحولات علمی و صنعتی در مشارکتی موثر،تولید انواع گیربکس را به مجموعه فراورده های نفتی خود از جمله روانکارهای صنعتی،روغنهای موتور،موم های پارافینی،ضدیخ،روغنهای فرایند لاستیک و….. افزوده است و آمادگی کامل دارد تا تنوع محصولات خود را مطابق با نیاز ماشین آلات و سطوح کیفیت و استانداردهای ملی وبین المللی،گسترش داده و به میزان مورد نظر تولید و عرضه نماید.

تاریخچه گریس: نخستین گریس ها (به معنای امروز آن) در آغاز انقلاب صنعتی در اروپا در سال 1872 با ساخت گریس سدیم به بازار مصرف عرضه گردیدند.امروزه با پیشرفت صنعت ،گریس های متنوع با کارائی هایی متفاوت تولید می شوند .به عنوان نمونه می توان از گریس هایی که در ساختار آنها از فلزات استفاده می شود و تا دمای 1100 درجه سانتیگراد کارائی دارند ،نام برد.

در مقایسه گریس ها با روغن های روانکار مشخص می شود که هر کدام از این دو نوع روان کننده به لحاظ ساختار ویژه خود،دارای کاربرهایی خاص هستند.

– مهم ترین ویژگی گریس ها توانایی استفاده از آنها به عنوان روانکار مناسب در نقاط غیرقابل دسترس دستگاه های صنعتی است. از طرفی ماشین آلاتی که درآنها از گریس استفاده می شود،طراحی ساده تر و در نتیجه نیاز به تعمیر و نگهداری کمتری دارند.همچنین از گریس ها می توان در آب بندی دستگاه ها سود برد.

– در مقابل این مزایا،گریس ها توانائی انتقل حرارت و خارج نمودن آلودگی از دستگاه را ندارند و این مسئله به ساختار ژله ای شکل گریس ها بر می گردد. همان گونه که گفته شد مواد تشکیل دهنده گریس ها شامل روغن پایه ،ماده سفت کننده و مواد افزودنی است.

در حقیقت ماده سفت کننده نقش حامل روغن را به عهده دارد و عمل روانکاری را فقط روغن انجام می دهد،پس فرق اصلی گریس ها با روغن ها در وجود ماده سفت کننده است.

گریس ها را بر اساس نوع روغن پایه (معدنی،سنتتیک،گیاهی)و نوع ماده سفت کننده (صابون فلزی،پلیمرها،مواد معدنی)،دسته بندی می نمایند.

از نظ قوام و سفتی ،گریس ها نیز مانند روغن ها با درجاتی مشخص می شوند.این درجات به درجات NLGI یا نفوذپذیری معروف هستند و با اعدادی از سه به صفر (000) تا 6 دسته بندی می شوند.سفت ترین گریس ها با درجهNLGI 6 و روانترین آنها با NLGI 000براساس آزمایش نفوذپذیری گریس کارکرده،مشخص می شوند.

به طورعمومی در انتخاب گریس باید به موارد زیر توجه نمود:

نوع ،ساخت و دمای عملیات ماشین آلات و میزان رطوبت محیط

تغییرات درجات حرارت

قابلیت ممانعت از زنگ زدگی و خوردگی قطعات ماشین آلات

عمر مفید گریس و شرایط گریس کاری مجدد

مزایای روانکاری با گریس

در مقایسه با روغن های روان کننده عبارتند از :

قابلیت ماندگاری در محل روانکاری

سهولت مصرف و کاهش دفعات روانکاری

کامل تر شدن آب بندی دستگاه ها،کاهش نشتی و چک کردن روانکار بهینه سازی چسبندگی روانکار به قطعات در شرایط دما و فشار بالا سادگی طراحی سیستم های روانکاری

معایب روانکاری با گریس

در مقایسه با روغن های روانساز عبارتند از:

قابلیت خورندگی کم

عدم قابلیت نفوذ به قطعات ریز و مجاری دستگاه ها

نیاز به نیروی کار (کارگر) بیشتر برای روانکاری

عدم سهولت بسته بندی و انبارداری

عدم قابلیت پاک کنندگی و دور نمودن آلودگی ها از سطوح قطعات متحرک

درجه بندی گریس ها

درجه بندی گریس ها بر مبنای قوام آنها از جانب انستیتوی ملی گریس های روانکار (National Lubricating Grease Institute) انجام می شود که این درجه بندی با مخفف عبارت فوق (NLGI) بعلاوه ارقام خاصی (از سه صفر 000 تا 6) که میزان قوام گریس است بیان می گردد.

جهت یادگیری دیگر مطالب مدرسه عملی فروشگاه روغن موتور ۳۱۳،همین حالا وارد مدرسه عملی شوید.

جهت یادگیری دیگر مطالب مدرسه تئوری فروشگاه روغن موتور ۳۱۳،همین حالا وارد مدرسه تئوری شوید.

مطالب مرتبط

ویژگی روغن هیدرولیک
فرمان هیدرولیک اتومبیل
آشنایی با سیستم های هیدرولیکی
تعريف و تاريخچه هيدروليک
زنگ دوم : اطلاعات فنی و ساختار گریس

دیدگاهی بنویسید

هفده + پانزده =

بالا